laleler beyaz

kimsenin kimseye kolay anlatmadığı hikayeler vardır. sadece kapalı kapılar ardında en küçük sesle konuşulur. aslında o kapıyı aralasa birisi nihayet ve bağırsa son sesiyle? sahi ne olur? cam kubbe başımıza iner mi sahi? anlatmaktan yorulursun bazen ama tek dinleyen yine sen oluğun için bir arpa boyu yol gidemezsin. tek teselli başını kaldırıp yukarı baktığında masmavi bir gökyüzü görebilmektir. karmaşasız, yalın bir manzara. o zaman isyanlar, sorular hepsi anlamsız görünür. çünkü yukarı baksana adam, masmavi. neden yeşil değil diye soruyor musun. herşey olduğu gibi. bazı hikayeler vardır, o hikayenin sahibi ile kaybolur. aslına anlatılsa belki? birine bir nefes dolusu umut olurdu kim bilir. olmaz ama. olmayacağını bilirsin.