bahar havası hep çarpar beni. tam bir gevşeme. hedeflerde ciddi bir sapma. konsantrasyonun sıfıra inmesi.
bir de fotoğraflara, insanlara bakıp hikayeler uydurma ki bu en ciddi olanı. baktığım yerde kopuyorum, başka alemlere yolculuğa çıkıyorum. düşünürken olduğum yerde uyuyabilirim.
neyse ki gerçekten bir yolculuk var bu haftasonu. belki akıp bir yerlere gidersem, döndüğümde gerçekten burada olurum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder